गोव्यातील दुकानांसाठी बिल आणि स्टॉक, गावच्या गल्ल्यापासून हंगामी ठेल्यापर्यंत

गोव्यातल्या दुकानाची कमाई विचित्र वेळी का होते: दुपारचे शटर, बाजाराचा एकच मोठा दिवस आणि पर्यटक कमी होण्याचे महिने

• लांब दुपारसाठी खाली येणारे शटर

  गोव्यात अनेक दुकाने सकाळी लवकर उघडतात, दुपारच्या उकाड्यात बंद होतात आणि संध्याकाळी पुन्हा शटर वर जाते. सकाळचे ग्राहक वेगळे आणि संध्याकाळचे वेगळे, आणि मधल्या वेळेत दुकानदार जेवायला आणि आराम करायला घरी गेलेला असतो. पहिल्या तासातली विक्री आणि सुट्टीनंतरची विक्री वेगवेगळ्या चिठ्ठ्यांवर जाते, आणि दिवसाची बेरीज रात्री उशिरा होते, जेव्हा दुकानदार थकलेला असतो आणि छोटी चूक सहज होते. सकाळच्या चिठ्ठ्या एका बाजूला आणि संध्याकाळच्या दुसऱ्या बाजूला पडतात, आणि त्या एकत्र जोडायचे काम शेवटी रात्री दुकानदारावरच येते.

• पहाटे व्हॅनमध्ये भरलेला आणि संध्याकाळी उतरवलेला ठेला

  आठवडी बाजाराच्या दिवशी ठेल्याचा माल सूर्योदयाआधीच भाड्याच्या व्हॅनमध्ये जातो: पेट्या, ताडपत्री, काटा, गोणी. दुपारपर्यंत थोडा विकला जातो आणि थोडा परत घरी नेला जातो. आवराआवरीच्या वेळी सगळे थकलेले असतात, काय गेले आणि काय परत आले याची मोजणी होत नाही, न विकलेला माल मागच्या खोलीत बाकीच्यांसोबत ठेवला जातो आणि संध्याकाळपर्यंत दुकानाचा स्टॉक पुन्हा अंदाजच राहतो. दिवसाच्या शेवटी ठेल्यावर काय विकले गेले आणि काय परत आले हे दाखवणारी कोणतीही लिहिलेली यादी नसते.

• हंगामाची वाट पाहणारा समुद्रकिनाऱ्याजवळचा गल्ला आणि त्यानंतरचा पावसाचा काळ

  किनाऱ्याजवळचा खाऊचा ठेला किंवा छोटे दुकान बहुतेक काम पर्यटकांनी गल्ल्या भरलेल्या आठवड्यांत करते. मग पाऊस येतो आणि गल्ला शांत किंवा बंद असतो. शांत महिन्यांत उधारीवर घेणारे गावातले नेहमीचे ग्राहकच दुकान जिवंत ठेवतात, आणि हंगामात झटपट पैसे देणारे पर्यटक निघून गेलेले असतात. हंगामातल्या गर्दीच्या आठवड्यांत दुकान भरलेले वाटते, पण पावसात दुकान कोणावर चालते हे त्या वेळी कळत नाही. पुढचा हंगाम सुरू झाल्यावर कोणत्या आठवड्यांनी खरी कमाई दिली आणि कोणते फक्त गर्दीचे वाटले हे दुकानदाराला सांगता येत नाही.