ଭାରତର ଯେକୌଣସି କୋଣରେ, ଆପଣଙ୍କ କିରାଣା ଦୋକାନ ପାଇଁ ବିଲ୍
ଖୋଲା ଚିନି, ପ୍ୟାକ୍ ବିସ୍କୁଟ୍, ଗଳିର ଉଧାର ଓ UPI ସ୍କାନର୍, ସବୁ ଫୋନରେ ଗୋଟିଏ ବିଲ୍ରେ।
.jpg){kind=link}
ହିମାଳୟରୁ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଯାଏ କିରାଣା କାଉଣ୍ଟରେ କ’ଣ ଭିଡ଼ ଜମାଏ
ଶହ ଶହ ଜିନିଷ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭିନ୍ନ ଢଙ୍ଗରେ ବିକାଏ
ହିମାଳୟରୁ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଯାଏ ଯେକୌଣସି କିରାଣା ଦେଖନ୍ତୁ, କାଉଣ୍ଟର ସମାନ ଦିଶେ: ଛୋଟ ଛୋଟ ଜିନିଷର ଗୋଟିଏ କାନ୍ଥ, ଯାହା ଲେଖିବାକୁ କାହାର ସମୟ ନାହିଁ। ପାହାଡ଼ି ଗାଁରେ ତାଲିକା ଛୋଟ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିନିଷ କେହି ବୋହି ଆଣେ, ତେଣୁ ଜିନିଷ ନଥିବା ମାନେ ସପ୍ତାହେ ଅପେକ୍ଷା। ସହର ଗଳିରେ ତାଲିକା ଲମ୍ବା ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିନିଷ ତିନି ବ୍ରାଣ୍ଡ ଓ ଚାରି ମାପରେ। ମାଲିକ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ଲୋକ ଯିଏ ଜାଣନ୍ତି ସବୁକିଛି କେଉଁଠି ଅଛି, ଆଉ ଦିନେ ଦୋକାନରୁ ଦୂରରେ ରହିଲେ ଦୋକାନ ମଧ୍ୟ ଜାଣେ ନାହିଁ।
ପାଇକାରୀ ବଜାର ଏକ ସମ୍ପର୍କ, ଆଉ ବିଲ୍ ହାତରେ ରହିଯାଏ
ମାଲ ପାଇକାରୀ ଗଳିରୁ ଆସେ, ଆଉ ମାଲିକ ପ୍ରାୟତଃ ନିଜେ ଯାଆନ୍ତି। ଦିଲ୍ଲୀର ଖାରି ବାଉଲିର ବେପାରୀ କହନ୍ତି ସେମାନେ ସମାନ କ୍ରେତାଙ୍କ ସହ କୋଡ଼ିଏ ବା ତିରିଶ ବର୍ଷ ଧରି କାରବାର କରନ୍ତି, ଆଉ ବେପାରର ଅଧିକାଂଶ ସେହି ଭରସା ଉପରେ ଚାଲେ, ଡିଜିଟାଲ୍ ପ୍ରଣାଳୀ ଉପରେ ନୁହେଁ। ସେହି ଭରସା ଭଲ। ମାତ୍ର ପାଇକାରୀ ବେପାରୀଙ୍କ କାଗଜ ସ୍ଲିପ୍ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ରେକର୍ଡ, ଆଉ ପରମାସ ବେଳକୁ କେହି ମନେ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ ଶେଷ ଡାଲି ବସ୍ତା କେତେରେ ଆସିଥିଲା।
ଗଳିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରର ଖାତାରେ ଗୋଟିଏ ପୃଷ୍ଠା
କିରାଣା ହେଉଛି ସେହି ଏକମାତ୍ର ଦୋକାନ ଯେଉଁଠି ପରିବାର ଆଜି ସପ୍ତାହର ମାଲ ନେଇପାରେ ଓ ମାସର ପହିଲାରେ, ବା ଦରମା, ଫସଲ କିମ୍ବା ବିବାହର ଟଙ୍କା ଆସିଲେ ହିସାବ ସାରେ। ଖାତା କାଉଣ୍ଟରେ ଯିଏ ଥାଏ ସେ ରଖେ। ଗ୍ରାହକ କହିଲେ ମୋଟ ଭୁଲ, ସେଠି ଖାତା, ପେନ୍ସିଲ୍ ଓ ଧାଡ଼ି ଆଗରେ ଏକ ଲମ୍ବା ତର୍କ।
ସବୁ କିଛି ବିକୁଥିବା କାଉଣ୍ଟ ପାଇଁ ଉପାୟ
ଫୋନରେ ବିଲ୍
ଖୋଲା ବସ୍ତାରୁ ତୌଲା ଡାଲି, ଶହେ ଗ୍ରାମ୍ରେ ବିକାଯାଉଥିବା ମସଲା ଓ ସିଲ୍ କରା ଲୁଣ ପ୍ୟାକେଟ୍ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବିଲ୍।
ଧାର ଖାତା
ପେନସନ୍ ଆସିଲେ ହିସାବ ସାରୁଥିବା ପେନସନଭୋଗୀ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପୃଷ୍ଠା, ଆଉ ସପ୍ତାହିକ ମଜୁରି ପାଉଥିବା ରାଜମିସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଦିନରେ ପଢ଼ାଯାଏ।
ଯୋଗାଣକାରୀଙ୍କୁ ଅର୍ଡର
ଯେଉଁ ବେପାରୀଙ୍କଠୁ ଆପଣ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି କିଣୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶେଷ ଡାଲି ବସ୍ତାର ଦାମ୍ ଏ ସପ୍ତାହର ଦର ପାଖରେ ଲେଖା ହୋଇଥାଏ।
କମ୍ ଷ୍ଟକର ସତର୍କତା
ପାଇକାରୀ ସହରଠୁ ବସ୍ରେ ବହୁତ ଦୂରରେ ଥିବା ଦୋକାନ ପାଇଁ, ସରୁଥିବା ଜିନିଷର ତାଲିକା ଠିକ୍ କରେ ଫେରିବା ବେଳେ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଗରେ କ’ଣ ଭରାଯିବ।
ମେଳା ଓ ହାଟରେ ବିକୁଥିବା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀ
କେବଳ କିରାଣା ମାଲିକ ପଚାରୁଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ
ମୁଁ ପୂରା ବସ୍ତା ଡାଲି କିଣେ ଓ ପାଏ କିଲୋ ହିସାବରେ ବିକେ। ଗଣତି କେମିତି କମେ?
ଡାଲିକୁ କିଲୋରେ ଗଣା ଗୋଟିଏ ଜିନିଷ ଭାବେ ରଖନ୍ତୁ। ବିକା ହେଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଏ କିଲୋ ଗଣତିରୁ ଏକ ପାଏ କାଟେ, ଆଉ ନୂଆ ବସ୍ତା ତାର କିଲୋ ଯୋଡ଼େ।
ଖୋଲା ଡାଲି, ଚାଉଳ ଓ ଚା’ ବସ୍ତା ମୋ କାଉଣ୍ଟରେ ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ହାତ ଲେଖା ଦର। ସେହି ଏକା ଦର ତାଲିକା ଫୋନରେ ରହିପାରିବ କି?
ହଁ। ବସ୍ତା ଉପରେ ଖଡ଼ିରେ ଲେଖା ଦର ସେତିକି ଭଲ ଯେତିକି ଗ୍ରାହକ ତାକୁ ମନେ ରଖନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବସ୍ତାକୁ ନିଜ ଦର ସହ ଜିନିଷ ଭାବେ ରଖନ୍ତୁ, ଆଉ ବିଲ୍ ସେହି ଏକା ଦର ଲେଖି ଦେଖାଏ, ତେଣୁ ଭରସା ଠିଆ ହେବାକୁ ଗୋଟିଏ କାଗଜ ମିଳେ।
ମୋ ପାଇକାରୀ ବଜାର ଘଣ୍ଟେ ଘଣ୍ଟେ ଦୂରରେ, ସପ୍ତାହରେ ଥରେ ଯାଏ। ଯାତ୍ରା କେମିତି ଯୋଜନା କରିବି?
ଭାରୀ ବସ୍ତା ପାଇଁ ନଗଦ ଟଙ୍କା ନିଅନ୍ତୁ, ଆଉ ଭଙ୍ଗୁର ଜିନିଷ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଗ୍। ଯାହା ସପ୍ତାହେ ଅପେକ୍ଷା କରିପାରିବ ନାହିଁ ତାହା ପ୍ରଥମେ ରଖନ୍ତୁ: ଲୁଣ, ତେଲ ଓ ଦିଆସିଲି, ଯାହା ଘର ଦିନକେତେରେ ସାରିଦିଏ। ଚାଉଳ ଓ ଚିନି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲୋଡ୍ରେ ଆସିପାରେ। ଭୁଲିଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ମାନେ ସପ୍ତାହେ ତାହା ବିନା।
ସମାନ ଚିନି ଗୋଟିଏ ଘରକୁ ଖୋଲା ଓ ଅନ୍ୟ ଘରକୁ ପ୍ୟାକେଟ୍ରେ ବିକାଏ। ମୋଟ ଚିନି କେତେ ବିକିଲା କେଉଁଠି ଦେଖିବି?
ଦୁଇଟି ଯାକ ଜିନିଷ, ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକର ଦିନର ବିକ୍ରିରେ ନିଜ ଧାଡ଼ି ଅଛି। ମୋଟ ପାଇଁ ଦୁଇ ଧାଡ଼ି ମିଶାନ୍ତୁ, ଆଉ ଦେଖନ୍ତୁ ବିକିବାର କେଉଁ ଢଙ୍ଗ ଶୀଘ୍ର।
ଦୂର ଦୂର ଦୁଇ କିରାଣା କାଉଣ୍ଟ: ସିଗ୍ନାଲ୍ ଓ ପାଇକାରୀ ୟୁନିଟ୍
PayNearby ରିପୋର୍ଟ କହେ ୨୦୨୪ରେ ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଦୋକାନୀଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ (AePS) ନଗଦ ଉଠାଣ ବଢ଼ିବାରେ ମିଜୋରାମ, ମେଘାଳୟ, ନାଗାଲାଣ୍ଡ ଓ ଆସାମ ଆଗରେ ଥିଲେ। ଅନେକ ଗାଁରେ ମୁଦି କାଉଣ୍ଟ ହିଁ ସେହି ଜାଗା ଯେଉଁଠି ଲୋକ ନଗଦ ଉଠାନ୍ତି, ତେଣୁ ଅନ୍ୟ କାହାର ଆଗରୁ ଦୋକାନର ନିଜ ହିସାବ ଠିକ୍ ହେବା ଦରକାର।
ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶରେ ରାଜ୍ୟ ନିଗମ ୧୨୧ଟି ପାଇକାରୀ ୟୁନିଟ୍ ଚଳାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ପ୍ରାୟ ୪୨ଟି ଉଚିତ ଦର ଦୋକାନକୁ ଯୋଗାଏ, ଆଉ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ପରିବହନକାରୀଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଦୋକାନ ଦୁଆରେ ପହଞ୍ଚାଏ।